Akutna eozinofilna pneumonija

Akutna eozinofilna pneumonija se odlikuje brzom eozinofilnom infiltracijom plućnog intersticija.

Incidencija i pevalencija akutne eozinofilne pneumonije (AEP) nisu poznate. AEP se može javiti u bilo kojem uzrastu, ali najčešće između 20. i 40. godine, a omjer muškarci:žene je 21:1. Uzrok je nepoznat, premda AEP može biti akutna hipersenzitivna reakcija na nepoznati inhalacijski antigen u inače zdravih ljudi. Dim cigareta ili ekspozicija drugim, sličnim vanjskim zagađivačima mogli bi se uzeti u obzir.

Simptomi i znakovi

AEP je kratkotrajna akutna febrilna bolest (obično <7 dana). Simptomi su: neproduktivan kašalj, dispneja, malaksalost, mijalgija, noćno znojenje i pleuralna bol u prsima. Znakovi su: tahipneja, vrućica (često >38.5 °C), inspiratorne krepitacije obostrano bazalno a ponekad, hropci pri forsiranom ekspiriju. AEP često započinje kao akutna respiratorna insuficijencija koja zahtijeva mehaničku ventilaciju. Hiperdinamski šok je moguć, ali rijetko.

Dijagnoza

Dijagnoza počiva na kliničkoj slici i rutinskim pretragama, a potvrđuje se bronhoskopski. AEP se dijagnosticira isključivanjem drugih poznatih bolesti koje uzrokuju eozinofilnu pneumoniju i respiratornu insuficijenciju. U većine bolesnika izrazito je povećan broj eozinofila; SE je ubrzana a koncentracija IgE visoka, ali nalazi nisu specifični.

Na RTG–u pluća u početku se mogu vidjeti samo diskretne retikularne ili sjene poput “mliječnog stakla”, često s Kerleyevim B linijama. Izolirane alveolarne (oko 25% slučajeva) ili retikularne (oko 25% slučajeva) sjene se također mogu vidjeti pri prvom pregledu. Nalaz je suprotan onome koji se viđa kod kronične eozinofilne pneumonije, kod koje se sjene nalaze na periferiji pluća. Mali pleuralni izljevi se nalaze u 2/3 bolesnika a često su obostrani. HRCT uvijek pokazuje patološki nalaz, obostranih, nasumce razbacanih mrljastih sjena tipa “mliječnog stakla” ili retikularne sjene. Pregled pleuralne tekućine otkriva visok pH i znatnu eozinofiliju. Testovi plućne funkcije često pokazuju restriktivni poremećaj ventilacije i smanjen DLCO.

Bronhoskopija se izvodi zbog lavaže a ponekad radi biopsije pluća. Bronhoalveolarni lavat često sadrži visoki broj i postotak (>25%) eozinofila. Najčešći patohistološki nalaz bioptata pokazuje eozinofilnu infiltraciju sa akutnim oštećenjem pluća u organizaciji, ali se mali broj bolesnika podvrgava biopsiji pluća.

Liječenje i prognoza

Neki se bolesnici spontano oporave. Većina se liječi prednizonom 40 do 60 mg PO 1×/dan. U slučaju respiratorne insuficijencije daje se metilprednizolon 60–125 mg svakih 6 h, što je bolje. Prognoza je odlična; odgovor na kortikosteroide i potpuni oporavak bez recidiva su gotovo pravilo. Pleuralni izljevi se sporije povlače od zasjenjenja parenhima.