Pneumokokna pneumonija

Streptococcus pneumoniae (pneumokok) najčešća je bakterija koja uzrokuje pneumoniju. Osoba koja je bila inficirana jednim od 80 tipova pneumokoka stječe djelomični imunitet na ponovnu infekciju s tim tipom, ali ne s drugim uzročnicima.

Pneumokokna pneumonija obično počinje nakon što virusna infekcija gornjeg dijela dišnog sustava (prehlada, grlobolja ili influenca) dovoljno ošteti pluća da omogući pneumokokima inficiranje tog područja. Nakon tresavice i zimice dolazi do povišene temperature, kašlja s iskašljavanjem, zaduhe i boli u prsima kod disanja na strani zahvaćenog pluća. Česti su i mučnina, povraćanje, umor i bolovi u mišićima. Iskašljaj je često obojen od krvi poput hrđe.

Postoji cjepivo koje štiti do 70% ljudi od teških pneumokoknih infekcija. Cijepljenje se preporučuje osobama s visokim rizikom od pneumokokne pneumonije, kao što su oni s bolesti pluća ili srca, s oslabljenim imunosnim sustavom ili šećernom bolešću te stariji od 65 godina. Zaštita od cijepljenja obično traje cijeli život, iako se ljudi s najvećim rizikom katkada ponovno cijepe nakon 5 do 10 godina. U oko polovice slučajeva cjepiva uzrokuju crvenilo i bol na mjestu primjene. Samo 1% ljudi dobiva nakon cijepljenja povišenu temperaturu i bol u mišićima. Još manji broj ima tešku alergijsku reakciju.

Pneumokokna pneumonija može se liječiti bilo kojim od nekoliko antibiotika uključujući penicilin. Ljudi koji su alergični na penicilin dobivaju eritromicin ili neki drugi antibiotik. Pneumokoki koji su otporni na penicilin mogu se tretirati drugim lijekovima, ali takvi pneumokoki postaju otporniji i na druge lijekove.