Transplantacija tankog crijeva

Transplantacija tankog crijeva je indicirana u bolesnika s malapsorpcijom uslijed intestinalnih bolesti (npr. gastroshiza, Hirschsprungova bolest, autoimuni enteritis) ili resekcije crijeva (npr. zbog mezenterijalne tromboembolije ili proširene Crohnove bolesti), a koji su pod povećanim rizikom od smrti (obično zbog kongenitalnih enteropatija kao što je inkluzijska bolest mikroresica) ili koji razviju komplikacije totalne parenteralne prehrane (npr. zatajenje jetre, ponavljajuće sepse, potpuni gubitak venskog pristupa). Bolesnici s lokalno invazivnim tumorima koji uzrokuju opstrukciju, apscese, fistule, ishemiju ili krvarenje (uglavnom dezmoidni tumori povezani s obiteljskom polipozom) su također kandidati za transplantaciju.

Davatelj je osoba kod koje je dokazana moždana smrt, a čiji se organi umjetno održavaju na životu. Zahvat je složen, dijelom zbog toga što se tanko crijevo može transplantirati zasebno, zajedno s jetrom, ili pak zajedno sa želucem, jetrom, dvanaesnikom i gušteračom. Uloga živih srodnika kao davatelja tankoga crijeva nije još definirana. Zahvati se razlikuju među medicinskim centrima; protokoli imunosupresije se također razlikuju, ali uobičajeni protokol uključuje antilimfocitni globulin za indukciju, te visoke doze takrolimusa i mikofenolat mofetila za odr&%x017E;avanje.

Tjedna endoskopija je indicirana za praćenje odbacivanja. Simptomi i znakovi odbacivanja su proljev, vrućica i abdominalne kolike. Endoskopski nalaz uključuje eritem sluznice, vulnerabilnost, ulceracije i eksfolijaciju; promjene su neravnomjerno raspoređene, često ih je teško utvrditi, a od citomegalovirusnog enteritisa se razlikuje odsutnošću virusnih inkluzijskih tjelešaca. Nalaz biopsije uključuje gubitak crijevnih resica i upalne infiltrate u lamini propriji. Akutno odbacivanje se tretira visokim dozama kortikosteroida i/ili antitimocitnim globulinom.

Kirurške komplikacije se javljaju u 50% bolesnika, a uključuju curenje crijevnog sadržaja iz anastomoze, curenje žuči, strikture žučnih vodova, trombozu hepatalne arterije i hilozni ascites. Nekirurške komplikacije su ishemija transplantata i bolest transplantata protiv primatelja koja je uzrokovana transplantacijom crijevnog limfnog tkiva.

Nakon tri godine preživi >50% transplantata tankog crijeva, ali preživljenje bolesnika se kreće oko 65%. Stopa preživljenja kod transplantacije jetre i tankog crijeva je manja jer je zahvat složeniji, a stanje bolesnika ozbiljnije.