Spinalna stenoza

Suženje lumbalnog dijela spinalnog kanala komprimira korijene ishijadičnog živca (ponekad i kralježničnu moždinu) prije njihova izlaska s pozicionom križoboljom i znacima kompresije korjenova.

Spinalna stenoza može biti urođena ili stečena. Pogađa cervikalnu ili lumbalnu kralježnicu. Stečena lumbalna spinalna stenoza (LSS) je čest uzrok išijasa u sredovječnih ili starijih bolesnika. Uzroci su joj uglavnom degenerativni, poput spondiloze, diskopatije ili spondilolisteze s kompresijom kaude ekvine. Dolaze u obzir i Pagetova bolest, RA i AS. LSS uzrokuje bolove u stražnjici, bedrima ili listovima pri hodu, trčanju, uspinjanju pa i stajanju. Bol se ne smanjuje mirovanjem, već flektiranjem leđa ili sjedenjem (premda se parestezije većinom ne povlače). Penjanje uzbrdo je manje bolno od hodanja nizbrdo jer su prigodom prvoga leđa blago flektirana. U distribuciji zahvaćenog živčanog korijena se uz bolove i parestezije javlja gubitak snage te slabljenje refleksa. Rijetko se javlja i syndroma caudae equinae (vidi str. 1910).

Na spinalnu stenozu ukazuju karakteristični simptomi. Dijagnostička obrada odgovara onoj za išijas. Bolovi u listovima naliče na intermitentnu klaudikaciju, koja se razlikuje po atrofiji kože, promjenama pulsa i žilnim testovima.

Indikacije za konzervativno i kirurško liječenje su kao kod išijasa. Operacijom uznapredovale stenoze dekomprimira se živčani korijen ukliješten u spinalnom kanalu ili u foramenu, za što ponekad treba izvršiti laminektomiju na 2–3 razine uz foraminotomije. Treba očuvati spinalnu stabilnost. Fuzija je indicirana pri nestabilnosti ili teškim, lokaliziranim promjenama 1–2 međuprostora.