Postkolecistektomični sindrom

Postkolecistektomični sindrom je pojava abdominalnih simptoma nakon kolecistektomije.

Postkolecistektomični sindrom je zabilježen u 5–40% bolesnika; premda se mnogi simptomi odnose na dispepsiju ili na nespecifične tegobe prije nego na prave bilijarne kolike. Kod nekih postoje drugi razlozi tegoba (zaostali kamenci u žučovodu, upala gušterače, gastroezofagealni refluks). U 10% slučajeva smatra se da bilijarne kolike nastaju kao posljedica strukturalnih (anatomskih) ili funkcionalnih poremećaja Oddijeva sfinktera. Stenoza papile Vateri, što je rijetki poremećaj, je vezivno suženje oko samog sfinktera koje nastaje kao posljedica traume i upale nakon preboljelog pankreatitisa, jatrogeno (ERCP) ili nakon prolaska kamenaca.

U bolesnika s postkolecistektomičnim sindromom trebalo bi učiniti pretrage kojima se isključuju ekstrabilijarni i bilijarni uzroci. Ukoliko se sumnja na bilijarnu koliku potrebno je učiniti alkalnu fosfatazu, bilirubin, ALT, amilaze i lipazu, te ERCP s bilijarnom manometrijom ili scintigrafiju bilijarnog trakta. Povišene laboratorijske vrijednosti jetrenih testova ukazuju na disfunkciju Oddijeva sfinktera, dok povišene vrijednosti amilaza i lipaze ukazuju na disfunkciju pankreatičnog dijela sfinktera. Disfunkcija se najbolje dokazuje bilijarnom manometrijom koja pokazuje porast tlaka u bilijarnom traktu s pojavom boli, iako i ERCP može dovesti do pankreatitisa. Usporeni prolazak žuči od hilusa jetre do dvanaesnika također ukazuje na disfunkciju Oddijeva sfinktera. Dijagnoza papilarne stenoze se postavlja ERCP–om. U bolesnika s disfunkcijom Oddijeva sfinktera endoskopska sfinkterotomija može dovesti do poboljšanja simptoma, a pogotovo u bolesnika sa stenozom papile. Sporna je primjena zahvata u bolesnika koji imaju postkolecistektomični sindrom, a bez drugih objektivnih poremećaja.